ROZDZIAŁ 2

Zajechałyśmy pod dom. Przez resztę drogi nie odzywałyśmy się w ogóle , przez tą sytuację byłyśmy bardzo zmieszane. Weszliśmy do mieszkania, jego wystrój od razu przypadł mi do gustu. Za 15 min miałyśmy mieć kolację, więc weszłyśmy do naszego pokoju i aż dech nam zaparło! Było ślicznie. Szarawy parkiet , brązowo-beżowe ściany, łóżka drewniane –wszystko miało swój charakter. Byłyśmy zachwycone. Przy kolacji zbyt dużo nie rozmawialiśmy , po prostu gadka-szmatka. Po posiłku postanowiłyśmy wziąć kąpiel, zagrałyśmy w marynarzyka, byłam ostatnia. Jak zawsze… Przyjaciółki zachwycały się wystrojem łazienki. Nareszcie moja kolej! Tak! Wzięłam potrzebne rzeczy i ruszyłam , wchodząc po schodach zauważyłam, że z ramek wiszących na ścianie zostały wyciągnięte zdjęcia, jednak nie zaprzątałam sobie teraz tym głowy. Weszłam do łazienki i … dostałam oczopląsu. Każdy kafelek był innego koloru od intensywnej czerni , przez ostry, neonowy róż do delikatnego, stonowanego beżu. Podłoga była czarna. Istny odjazd! Czegoś takiego jeszcze nigdy nie widziałam , naprawdę.

Wzięłam prysznic, nie przepadałam za wylegiwaniem się w wannie. Gorące strugi wody pieściły moje zmęczone i zmarznięte ciało. Jednak wszystko co dobre kiedyś się kończy , wyszłam z kabiny, osuszyłam się ręcznikiem, ubrałam dres, który robił za piżamę i zorientowałam się, że musiałam zapomnieć bluzki z pokoju. Przeklnęłam w duchu, opatuliłam szczelnie mój górny departament ręcznikiem i zeszłam na dół. Drzwi do naszej sypialni były zamknięte, a ja dobijałam się do nich.

-Dziewczyny to nie jest śmieszne, błagam otwórzcie! Stoję półnaga w przedpokoju. To nie jest zabawne! – wydzierałam się w niebogłosy .

W odpowiedzi usłyszałam głośne, donośne śmiechy. – dziewczyny , ja Wam normalnie dupy z nogi powyrywam! Wpuszczajcie mnie raz, dwa! – lamentowałam dalej.

-wohohoho! Strach się bać. Libby gangsterka! Kotku, wiesz, że groźby są karalne?- krzyczały, nie mogłam znieść ich ciągłego chichotu.

Matko Boska! Usłyszałam dźwięk przekręcanego zamka, zamarłam… Nie mogłam uwierzyć w to kogo zobaczyłam w progu. Nie, to nie możliwe! To sen! Jakieś zwidy pewnie mam! Zauważyłam, że moja ręka ciągle wisiała w powietrzu. Zaczęłam walić w drzwi jak szalona – błagam, wpuszczajcie! Tu ktoś jest! – kopnęłam nogą w drzwi. Ałć! – aż syknęłam z bólu. I wtedy dostałam kolejnego olśnienia , przecież ja jestem półnaga! Złapałam się za bolącą stopę i zaczęłam powoli wycofywać do tyłu, aby ukryć się za ścianą, nie zauważyłam progu i … straciłam grunt pod nogami, upadłam na kafelki. Chłopak w ułamku sekundy znalazł się przy mnie, pomógł mi wstać.

-Wszystko okej? Halo! Ziemia do nieznajomej! Uszczypnąć, czy co? – mówił chłopak

-Ałć – wyrwało mi się. To jego uszczypnięcie było bardzo mocne … Wtedy właśnie uświadomiłam sobie, kto przede mną stoi. Harry Styles. Ten Harry Styles. Ten prawdziwy, najprawdziwszy.

-Ha-Ha-Har-ry? – wydukałam wreszcie.

NO I JEST DRUGI ROZDZIAŁ <3 Chciałabym Was prosić, żebyście zostawiali komentarze, bo to dla mnie bardzo dużo znaczy, naprawdę ;33