ROZDZIAŁ 1

Koniec marca. Śnieg , -17 stopni – to dosyć nietypowa pogoda dla Polski w okresie marca .

-Przypatrywałam się w krajobraz za oknem z niedowierzaniem. Byłam taka podekscytowana jutrzejszym wyjazdem do Londynu . Obóz językowy – to jest to . To będzie mój trzeci raz w stolicy Wielkiej Brytanii . – wciągnęłam mocno powietrze płucami , na samą myśl o dniu następnym przez moje ciało przechodziły miłe wstrząsy . Ubrałam gruby sweter, założyłam drugą parę skarpet , opatuliłam szalikiem , przyodziałam parkę i ulubione trapery. Krzyknęłam na pożegnanie do mamy – Idę do Margaret! – Dorothy wychyliła głowę z kuchni i kiwnęła potakująco głową. Wyszłam na dwór , brr… Polska zmieniła się w Syberię. W Londynie temperatura miała być podobna. Wzdrygnęłam się na samą myśl. Na szczęście do Maggie miałam niedaleko. Margaret Lilly Jones była jedną z trzech moich najlepszych przyjaciółek. To dziewczyna zabawna, pełna optymizmu i … głupich pomysłów. Eh!

Wdrapałam się na drugie piętro i zapukałam skostniały dłońmi do drzwi , Meg od razu otworzyła .

-Hej Directioners! – obdarowała mnie soczystym buziakiem w policzek.

-Em , zamknij się , bo Wojtek spod 7 przyjdzie i nam wpieprzy , wiesz , że on słucha samego metaluuu – mruknęłam.

Popatrzyłyśmy na siebie i równocześnie wybuchnęłyśmy śmiechem . W równie szampańskim humorze spędziłyśmy nasz ostatni dzień w Polsce. O godzine 20 , musiałam zbierać się do domu – to do jutra , nie spóźnij się na zbiórkę! -krzyknęłam do przyjaciółki i już mnie nie było.  Za trzy minuty byłam już u siebie w domu. Mama przygotowała mi wszystko do podróży , kochana kobitka-pomyślałam . Wzięłam gorący prysznic, umyłam zęby i znowu wylazłam z mieszkania. Tym razem w piżamie. Zapukałam do drzwi na prawo od moich . Stanął w nich jak zawsze uśmiechnięty Tay – mój najlepszy przyjaciel . Tylko przyjaciel! Mimo, że był tak cholernie przystojny, nie czułam do niego nic więcej , oprócz siostrzanej miłości. Pożegnaliśmy się ze sobą, a ja ze łzami w oczach wróciłam do siebie. Nie na widzę pożegnań. Położyłam się do łóżka, okryłam starannie kołdrą i polarem , wzięłam do ręki pamiętnik i postanowiłam napisać ostatni wpis : Panie Boże , jeżeli naprawdę jesteś tam na górze, to spraw aby ten wyjazd był najlepszy na świecie. Mogłybyśmy poznać One Direction , no ale dobra , bez takich. Po prostu spraw, abyśmy nigdy tej wycieczki nie zapomniały! . Odłożyłam notes na szafkę nocną i zasnęłam . Tej nocy wyjątkowo nic mi się nie śniło …

Obudził mnie dźwięk budzika równo o 9:00. Wsunęłam nogi w wygodne kapce, narzuciłam szlafrok i poszłam zjeść śniadanie. Zrobiłam sobie delikatny makijaż i ubrałam tak wygodnie jak tylko mogłam. Bordowe dresy, czarny sweter wkładany przez głowę mojej ulubionej projektantki Dorothy Perkins(tak to moja mama) , parka , trapery – byłam gotowa do wyjścia. Zarzuciłam torbę na ramię , a poduszkę pod rękę. Wsiadłyśmy z mamą do auta i pojechałyśmy na miejsce zbiórki. Margaret i Jasmin już tam były. Podeszłam do nich i trafiłam na dyskusję, którą one mogły toczyć godzinami.

-Mówię Ci, że Harry wytatuował sobie wieszak, dlatego, że ma ku temu jakieś powody-powiedziała Jasmin tonem nieznoszącym sprzeciwu.

-Jasne, jasne , wmawiaj to sobie dalej. Prawda jest taka, że zrobił to , bo mu się nudziło, a to, że chce wyglądać jak brudnopis to nie moja wina- odszczekała się Margaret.

-Zobaczymy co powie na Twoją opinię Kate- syknęła brunetka

-Pewnie mnie zabije-wzruszyła ramionami blondynka.

Roześmiałyśmy się chóralnie. Katherine przyszła pare minut później. Rodzice załadowali nam bagaże do luku i ruszyliśmy. Pani Victoria zabrała głos tylko raz : Obóz wygląda tak jak zawsze , tydzień zwiedzamy i tylko noce spędzacie u rodzin , a drugi cały z nimi. Błagam dajcie mi spać w nocy, szczególnie mówię do Libby i reszty sferajny .

Udałam zaskoczoną , ale zaraz autokarem wstrząsnęły salwy śmiechu. Podróż mijała bez przeszkód , siedziałam z Jasmin, która ułożyła się tak, że miałam jeszcze całkiem sporo miejsca dla siebie. 28 godzin w śmierdzącym pojeździe i wreszcie upragniony LONDYN , a raczej jego obrzeża. Jak zawsze w parku Hilton miały czekać na Nas nasze angielskie rodziny. Pani Victoria wywoła naszą świętą czwórkę i wyszłyśmy . Na chodniku stała bardzo ładna kobieta, brunetka, lat ok. 40 , miała piękny uśmiech i nieskazitelną figurę . –chciałabym tak wyglądać w jej wieku – przemknęła mi myśl. Miałam jakieś dziwne wrażenie, że znam tą kobietę. Ale zaraz się otrząsnęłam, bo przecież to niemożliwe. Przywitała Nas , przytulając każdą po kolei, Wsiadając do jej auta Jasmin uniosła ręce do góry i powiedziała – Spraw Boże , aby miała przystojnych synów. Wybuchnęłyśmy niekontrolowanym śmiechem, a Anne – tak nazywała się nasza angielska rodzicielka spojrzała na naszą grupkę jak na osoby niezrównoważone psychicznie. Odjechałyśmy , Anne zaczęła opowiadać o swojej rodzinie , miała córkę Gemmę i syna Rogera, który studiował na Oxfordzie- trochę dziwnie się zachowywała mówiąc o swoich dzieciach, jednak zignorowałam to.

-Mieszkam w Holmes Chapel, to już niedaleko. – stwierdziła kobieta.

Chwila osłupienia i nagle przeraźliwy krzyk naszej czwórki. Każda z Nas wiedziała, że właśnie tam znajduje się rodzinny dom Harr’ego! Ann zaśmiała się – Harry Styles , hm?

Zatkało mnie momentalnie, zresztą tak samo jak moje przyjaciółki. – Nie , no oczywiście ,że nie. A kim on jest? – skłamał szybko . Po czym dodałam – chodzi o to, że tu mieszkała kiedyś ciotka Kate, niedawno się wyprowadziła, ale miała bardzo przystojnego syna.

- Tak , a jak ona się nazywała? Pewnie będę ją znała , Holmes Chapel to mała miejscowość. –nie dawała za wygraną Angielka. –Em , Em , moja ciocia nazywa się – zaczęła Katie, jednak przerwał jej dźwięk dzwoniącego telefonu. Oczywiście WMYB było jej sygnałem . Zalałyśmy się rumieńcem , a ja walnęłam otwartą dłonią w czoło, aż zabolało,

Interesująco zaczął się ten nasz obóz …